We hebben geboekt, we kunnen nu niet meer terug. 10 Juni gaan we naar Curaçao.

Gerard is nu voorgoed thuis, alleen een paar keer in de week naar therapie. Het is wel zwaar om voor hem te zorgen. Ik moet heel veel geduld met hem hebben, gelukkig heb ik dat ook. Het is een hele verantwoordelijkheid ineens en angst komt nu ook om de hoek kijken. Maar we slaan ons er wel doorheen.

Gerard moet 5 februari naar het ziekenhuis, hij heeft ingegroeide teennagels aan elke grote teen. Dat kan er ook nog wel bij. Hij klaagde al sinds de pedicure was geweest in het ziekenhuis, dat hij last heeft van zijn tenen, maar we konden niks zien. Maar nu kwam er toch allemaal viezigheid uit. Dus gaan ze de teennagels een stukje weghalen, zodat het netjes weer recht gaat groeien. Dus dan kan hij een tijdje moeilijk lopen.

Vandaag voor de laatste keer Gerard naar het RRC gebracht. Nog drie volle dagen en dan mag hij naar huis.

Dit weekend was weer fantastisch. Gerard is alleen naar de winkel geweest met zijn eigen pinpas en pincode. Ik mocht niet mee, want hij wilde het alleen proberen. Dit was best wel eng, maar ik moet hem toch ook een keer loslaten. Het ging hardstikke goed, hij bracht mee terug wat ik had vertelt en nog iets lekkers voor hemzelf.

Ook is hij zondag een eindje gaan wandelen, en weer mocht ik niet mee. Hij is naar ons oude huis geweest en naar de lagere school van onze kinderen. Ik liep wel te ijsberen in huis en na drie kwartier kwam hij weer thuis. Best wel moe... 's Avonds zijn we lekker naar de Chinees geweest.

We hebben geen inentingen nodig voor Curaçao, maar ik moet wel paspoorten laten maken.

Het is nog steeds spannend, maar de voorpret is wel heel erg leuk.

Gerard hoeft vanaf 26 januari niet meer in het RRC te verblijven. Jippieee!! Alleen moet hij er nog naar toe voor zijn logopedie, ergotherapie en fysiotherapie.

Wij zijn zo blij!!

Nog meer goed nieuws, Gerard mag ook vliegen, omdat hij geen herseninfarct heeft gehad, maar zuurstofgebrek, mag hij in een vliegtuig. Nu moeten we alleen nog even bekijken wat voor vaccinaties we moeten hebben en of dat wel kan.

Want we gaan eind april-begin mei 14 dagen naar Curaçao. We wilden dit al zo lang en stelden het steeds maar uit, omdat we het eng vinden om te vliegen. Ik vind het nog steeds eng, maar Gerard heeft zoiets van het moet nu gaan gebeuren.

Hier gaan we naartoe:

Een All Inclusief vakantie, we vinden het wel eng, maar als we het nu niet doen, dan komt er nooit meer wat van. En de kinderen vinden dat we het verdient hebben en zeker moeten gaan.

Het is negen uur vliegen en we moeten heel goed uitkijken dat we geen trombose benen krijgen, Gerard heeft daar misschien meer last van dan ik, maar de arts gaat ons precies vertellen hoe we dat kunnen voorkomen.

Spannend!!!!!!

16 november schreef Sanne haar reactie:

Ik ben blij dat het steeds iets beter gaat! nog een paar nachtjes slapen ...

Terwijl het met Sanne niet beter ging. Sanne was ook lid van de MSN group "Leven na een hartinfarct" en daar heeft ze mijn verhaal gelezen over Gerard en heeft mij emailtjes gestuurd om me te troosten en heeft Gerard een kaart gestuurd in het ziekenhuis.

Toen ik las dat zij afgelopen maandag op 21-jarige leeftijd is overleden kon ik niet meer stoppen met huilen.

Ik denk aan je Sanne...

Afgelopen vrijdag heeft Gerard voor het eerst gezwommen sinds 19 jaar. Hij wilde het zo graag doen. Hij vond het heerlijk. Zijn zwemkunsten zijn wel heel erg kunstig.. haha. Gerard heeft nooit echt zwemles gehad, hij had zwemles van zijn vader. Die heeft al zijn kinderen leren zwemmen. Hij wil graag goed kunnen zwemmen voor als we naar Curaçao gaan.

Zaterdag zijn Linda en Gerard naar de stad gegaan, om zijn horloge te ruilen, die hij van mij gekregen heeft met de Kerst, maar hij vond het toch niet zo handig, hij kon er niet goed op kijken. Nu heeft hij een andere, maar die wil hij toch maar weer gaan ruilen.

Zondagochtend heeft Ilse hem opgehaald en zijn ze samen naar oma van Dijk gegaan. Daarna zijn ze naar Ilse haar flat gegaan, want Gerard was daar wel heel nieuwsgierig naar.

Zondagavond zijn we heerlijk uit eten geweest, naar de Griek. Gerard heeft genoten, hij vond het eten heerlijk en het kon niet druk genoeg zijn.

Vandaag heeft Gerard voor het eerst geoefend met fietsen, het ging hardstikke goed, eerst met zijwielen en toen zonder. Hij ging als een speer, alleen op het laatst werd hij wat overmoedig en stapte te snel af en viel. Nu heeft hij wat gekneusd en heeft er best wel last van met liggen. Ik hoop dat hij nog een beetje kan slapen.